Er ging een schok door het dorp toen het compleet onverwachte overlijden van Bobbes iedereen ter ore kwam. “Warmenhuizen heeft afscheid moeten nemen van 1 van zijn meest markante inwoners, door velen beschouwd als de ongekroonde koning van het dorp. Bobbes de Ruyter was getrouwd met Warmenhuizen, zijn hart klopte voor zijn dorp”.
Zoals iedereen zijn levensverhaal heeft, had Bobbes deze ook. Met zijn soms eigenzinnige karakter en manier van denken, heeft hij aan de wieg gestaan van de meest gekke ideeën. Hij was altijd van de partij als er iets in het dorp moest gebeuren net zoals hij ook present was bij menig feestje met zijn vaste vriendengroep. Tijdens zijn uitvaart werd nog maar weer eens duidelijk wat Bobbes met zijn inzet, geloof en vastberadenheid allemaal voor elkaar heeft gekregen in en rondom het dorp dat hij zo liefhad. Er is ook flink gelachen om de gekkigheid waar hij onderdeel of initiator van was. Zijn kwetsbare kant kende niet veel mensen, die hield hij liever voor zichzelf.
Het hart van Bobbes klopte voor Warmenhuizen. Hij leefde voor zijn dorp, zette zich ervoor in en liet er overal zijn sporen na. Nu is zijn eigen hart tot stilstand gekomen; een werkelijkheid die nog steeds moeilijk te bevatten is voor iedereen die hem kende en liefhad.
Maar het verhaal van Bobbes eindigt niet bij zijn overlijden.
Hij leeft voort in de vele herinneringen, verhalen en anekdotes die door het dorp blijven gaan. In de verenigingen waaraan hij zijn tijd gaf, in de mensen die door hem zijn geraakt.
En misschien nog wel op een bijzondere manier: door zijn orgaandonatie. Zelfs na zijn overlijden heeft Bobbes iets van zichzelf kunnen geven aan anderen. Waar zijn leven onverwacht stopte, kregen anderen nieuwe kansen.
Zo blijkt dat Bobbes nog bijzonderder was dan velen ooit hebben geweten. Zijn hart klopte voor anderen tijdens zijn leven en zelfs na zijn dood maakt hij voor anderen het verschil.
Bobbes, bedankt voor wie je was.
Bedankt voor wat je hebt achtergelaten en bedankt voor wie er door jou mag voortleven.